Scripties UMCG - Rijksuniversiteit Groningen
 
English | Nederlands

Titration of oxygen therapy in critically ill emergency department patients: a feasibility study

(2016) Dobbe, A. (Anique)

Introduction- Oxygen is one of the most widely used drugs and is applied across the wide range of specialities. Liberal use of oxygen to reassure oxygen delivery has become standard treatment in resuscitation: in the ambulance, the emergency department (ED) and the intensive care unit (ICU). Today, most health care professionals do not adjust the amount of oxygen given when patients reach a saturation of 100% or a PaO2 which exceeds the normal range, resulting in hyperoxia. Because oxygen is a vital element, toxicity is not immediately obvious, but there is increasing evidence for the toxic effects of hyperoxia. Because of these potential harmful effects of hyperoxia it seems justified to aim for normoxia when giving oxygen therapy. Objective- This study aims to evaluate whether it is feasible to aim for normoxia when giving oxygen therapy to critically ill patients at the ED. Material and methods- This study was a prospective cohort study and was performed at the ED of the University Medical Center Groningen (UMCG). A protocol was developed, aiming for normoxia: PaO2 9,5-13,5 kPa or a corresponding oxygen saturation 94-98%. Hyperoxia was defined as PaO2 > 13.5 kPa or SaO2 > 98%, and hypoxia as PaO2 < 9.5 kPa or SaO2 < 94%. During a 14 week period all patients >18 years admitted to the ED that were registered for cardiology, internal medicine, emergency medicine and pulmonology requiring oxygen therapy (according to the judgement of the ambulance nurse, ED nurse or ED physician) were included. Results- During the study period the protocol was followed and normoxia was obtained in 140 of the 162 study patients (86%). Patients in which the protocol was not successful were mostly severe COPD (GOLD III/IV) patients (P<0.001) and patients with a COPD exacerbation (P= 0.03). Furthermore we found that in patients arriving with prehospital oxygen the protocol was more often not followed. Among the patients who received prehospital oxygen, patients arriving with a NRM (non-rebreather mask) were more often hyperoxic (P <0.001) on arrival at the ED compared to patients arriving with oxygen via a nasal cannula. Conclusion- This study showed that it is feasible to titrate oxygen therapy to normoxia at the ED. These study results will be used for further research assessing the feasibility of normoxia and its potential beneficial effects compared to hyper- or hypoxia in ED patients.





ID 3358
Moeder ID 3084
Volgorde Dobbe, A.
Naam DobbeA
Publiceren yes
OAI-naam Student_thesis
Path root/geneeskunde/2016/DobbeA/
Gemaakt op: 2017-03-08 12:54:03
Gemodificeerd op: 2017-03-08 12:54:03
Digitaal ID 58bffeeb709fd
Afstudeerrichting opleiding/afstudeerrichting 1
Studierichting Studierichting 1
Titel Titration of oxygen therapy in critically ill emergency department patients: a feasibility study
Ruilverkeer mogelijk no
Printen in opdracht no
Aantal pagina's 36
Publicatiejaar 2016
Taal en
Engelse samenvatting Introduction- Oxygen is one of the most widely used drugs and is applied across the wide range of specialities. Liberal use of oxygen to reassure oxygen delivery has become standard treatment in resuscitation: in the ambulance, the emergency department (ED) and the intensive care unit (ICU). Today, most health care professionals do not adjust the amount of oxygen given when patients reach a saturation of 100% or a PaO2 which exceeds the normal range, resulting in hyperoxia. Because oxygen is a vital element, toxicity is not immediately obvious, but there is increasing evidence for the toxic effects of hyperoxia. Because of these potential harmful effects of hyperoxia it seems justified to aim for normoxia when giving oxygen therapy. Objective- This study aims to evaluate whether it is feasible to aim for normoxia when giving oxygen therapy to critically ill patients at the ED. Material and methods- This study was a prospective cohort study and was performed at the ED of the University Medical Center Groningen (UMCG). A protocol was developed, aiming for normoxia: PaO2 9,5-13,5 kPa or a corresponding oxygen saturation 94-98%. Hyperoxia was defined as PaO2 > 13.5 kPa or SaO2 > 98%, and hypoxia as PaO2 < 9.5 kPa or SaO2 < 94%. During a 14 week period all patients >18 years admitted to the ED that were registered for cardiology, internal medicine, emergency medicine and pulmonology requiring oxygen therapy (according to the judgement of the ambulance nurse, ED nurse or ED physician) were included. Results- During the study period the protocol was followed and normoxia was obtained in 140 of the 162 study patients (86%). Patients in which the protocol was not successful were mostly severe COPD (GOLD III/IV) patients (P<0.001) and patients with a COPD exacerbation (P= 0.03). Furthermore we found that in patients arriving with prehospital oxygen the protocol was more often not followed. Among the patients who received prehospital oxygen, patients arriving with a NRM (non-rebreather mask) were more often hyperoxic (P <0.001) on arrival at the ED compared to patients arriving with oxygen via a nasal cannula. Conclusion- This study showed that it is feasible to titrate oxygen therapy to normoxia at the ED. These study results will be used for further research assessing the feasibility of normoxia and its potential beneficial effects compared to hyper- or hypoxia in ED patients.
Nederlandse samenvatting Introductie- Zuurstof is een veel gebruikt medicijn en wordt toegepast bij alle specialismen. Bij de acute opvang van ernstig zieke patiënten is zuurstoftherapie standaard geworden en wordt er vaak een ruime hoeveelheid toegediend. Hierbij kunnen hoge zuurstofwaardes gemeten worden. Vandaag de dag passen veel zorgprofessionals de hoeveelheid zuurstof die wordt gegeven niet aan wanneer de saturatie 100% of wanneer de PaO2 te hoog is, waardoor er hyperoxie kan ontstaan. Doordat zuurstof essentieel is, is de mogelijke toxiciteit ervan niet meteen evident. De laatste jaren is er echter steeds meer bewijs gekomen voor de potentiële schadelijke effecten van hyperoxie. Door deze schadelijke effecten van hyperoxie lijkt het gerechtvaardigd om te streven naar normoxie bij het geven van zuurstoftherapie. Doel- Deze studie evalueert of het haalbaar is om te streven naar normoxie bij het geven van zuurstoftherapie aan ernstig zieke patiënten op de spoedeisende hulp (SEH). Materiaal en methode- Dit is een prospectieve cohort studie die is uitgevoerd op de SEH van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG). Er was een protocol ontwikkeld voor het streven naar normoxie; PaO2 9,5-13,5 kPa of een overeenkomende zuurstof saturatie tussen 94-98%. Hyperoxie was gedefinieerd als PaO2 >13,5 kPa of SaO2 >98% en hypoxie als PaO2 <9,5 kPa of SaO2 <94%. Gedurende een periode van 14 weken werden alle patiënten >18 jaar die binnenkwamen op de spoed, aangemeld voor cardiologie, interne geneeskunde, spoedeisende hulp of voor de longgeneeskunde die zuurstoftherapie nodig hadden (volgens het oordeel van de ambulance verpleegkundige, de spoedeisende hulp arts of verpleegkunde) geïncludeerd. Resultaten- Tijdens de studie was het protocol gevolgd en succesvol gestreefd naar normoxie in 140 van de 162 geïncludeerde patiënten (86%). Patiënten waarbij het niet gelukt is om het protocol te volgen waren voornamelijk ernstige COPD (GOLD II/IV) patiënten (P<0.001) en patiënten met een COPD exacerbatie (P=0.03). Verder is uit de resultaten gebleken dat bij patiënten die prehospitaal zuurstof hadden gekregen het protocol vaker niet werd gevolgd. Van de patiënten die binnenkwamen met zuurstof op de SEH waren de patiënten met een non-rebreather masker (NRM) significant vaker hyperoxisch (P<0.001) bij aankomst op de SEH in vergelijking met patiënten die binnenkwamen met een neusbril. Conclusie- Deze studie toont aan dat het haalbaar is om zuurstoftherapie te titreren en te streven naar normoxie op de SEH. De resultaten van deze studie zullen worden gebruikt voor vervolgonderzoek naar de haalbaarheid van streven naar normoxie en de potentiële gunstige effecten hiervan in vergelijking met hypoxie en hyperoxie.
Onderwijsinstelling Medical Sciences
Type embargo abstract openbaar, scriptie op aanvraag
Auteur(s) Dobbe, A. (Anique)
UMCG begeleider(s) Ligtenberg, Dr. J.J.M Emergency department, Acute Medicine
Auteur(s) Dobbe, A. (Anique)
UMCG begeleider(s) Ligtenberg, Dr. J.J.M Emergency department, Acute Medicine


 
To top