Scripties UMCG - Rijksuniversiteit Groningen
 
English | Nederlands

“Risk of hemorrhage after Gamma Knife radiosurgery versus natural history for hemorrhage in brain arteriovenous malformations: a retrospective descriptive study

(2016) Govindarajan, L.P.

Background: Gamma Knife Radiosurgery (GKRS) is frequently used for the treatment of brain arteriovenous malformations (BAVM). Patients with unruptured BAVM have a risk of 2.2% per year for intracranial hemorrhage with severe morbidity and mortality[16]. Patients with ruptured BAVM have 4.5% risk for a second haemorrhage[13]. Adverse radiation effects (ARE’s) are seen post treatment with variable incidence (1.8-22.9%)[39]. The latency period post GKRS is a crucial time frame for hemorrhage and ARE’s to occur. Timely follow-up and treatment are essential during this period.
Objective: The purpose of this report was to evaluate the risk of hemorrhage post GKRS for unruptured BAVM versus the natural history, in order to conclude that treatment in unruptured BAVMs with GKRS is a good approach in preventing hemorrhages. Secondly the goal was to evaluate the risk of a second hemorrhage post GKRS in ruptured BAVM versus the rebleeding risk. The incidence of ARE’s were evaluated to analyse the safety of GKRS treatment. Lastly, to evaluate the effect of treatment, obliteration rates for hemorrhage and non-hemorrhage BAVM were analysed.
Methods: The investigation was carried through a retrospective descriptive study of patients with BAVM who underwent GKRS between 2002 and 2015 at the Gamma Knife Center of the Elisabeth-Tweesteden hospital in Tilburg, the Netherlands. Patients were included based on the inclusion criteria ( age > 18 years, angiographically established BAVM and with a minimal follow-up of ≥ 3 years). Univariate and multivariate analyses were performed. The Chi square test was used to calculate the significance level (p<0.05) of hemorrhage risk post GKRS in our study versus the bleeding risk in the natural history of BAVM. Ruptured BAVMs were compared to the rebleed risk (4.5%). Incidence rates for ARE’s were calculated. Survival analysis (Kaplan-Meier) was performed for the obliteration rates.
Results: From a total of 443 treatments, we yielded 373 BAVM treatments fulfilling the selection criteria. Out of 373 treatments, 74 were double or triple treatments and 6 patients refused further treatment. Overall we included 293 patients for further analysis of which 275 had symptomatic BAVM and 18 non-symptomatic BAVM. In the symptomatic BAVM population, the non-hemorrhage group (n =140), 2.1% (n =3) experienced hemorrhage post GKRS. In the hemorrhage group 5.9% (n=8) experienced hemorrhage post GKRS. The incidence of ARE’s is between 0.27-2%. 84 patients in the hemorrhage group and 109 patients in the non-hemorrhage group achieved full obliteration in a follow up(FU) time of 5 years.
Conclusion: We cannot conclude that in our study population the risk of hemorrhage post GKRS is significantly less, higher or the same compared to the natural history. This is due to the short follow up time (until obliteration), unequal number of patients in each group and different AVM grading system compared to other studies [16][13][39]. Also no control group could be formed due to the limited time frame for this study. What we do conclude is that patients with prior hemorrhage have a higher risk of hemorrhage post treatment; this is in line with other studies[20]. There is no difference in obliteration rate between hemorrhage and non-hemorrhage BAVM patients. GKRS could be a good and safe treatment option for symptomatic BAVM with moderate side-effects (0.27-2%) and a 60-70% complete obliteration after single treatment. For more accurate post treatment risk assessment a longer FU-time, equal distribution of patients in the comparing groups and more profound categorization of the BAVM angioarchitecture is needed.





ID 3363
Moeder ID 3084
Volgorde Govindarajan, L.P.
Naam GovindarajanLP
Publiceren yes
OAI-naam Student_thesis
Path root/geneeskunde/2016/GovindarajanLP/
Gemaakt op: 2017-03-13 13:22:00
Gemodificeerd op: 2017-03-13 13:22:00
Digitaal ID 58c69cf95d3b1
Afstudeerrichting opleiding/afstudeerrichting 1
Studierichting Studierichting 1
Titel “Risk of hemorrhage after Gamma Knife radiosurgery versus natural history for hemorrhage in brain arteriovenous malformations: a retrospective descriptive study
Ruilverkeer mogelijk no
Printen in opdracht no
Aantal pagina's 36
Publicatiejaar 2016
Taal en
Engelse samenvatting Background: Gamma Knife Radiosurgery (GKRS) is frequently used for the treatment of brain arteriovenous malformations (BAVM). Patients with unruptured BAVM have a risk of 2.2% per year for intracranial hemorrhage with severe morbidity and mortality[16]. Patients with ruptured BAVM have 4.5% risk for a second haemorrhage[13]. Adverse radiation effects (ARE’s) are seen post treatment with variable incidence (1.8-22.9%)[39]. The latency period post GKRS is a crucial time frame for hemorrhage and ARE’s to occur. Timely follow-up and treatment are essential during this period.
Objective: The purpose of this report was to evaluate the risk of hemorrhage post GKRS for unruptured BAVM versus the natural history, in order to conclude that treatment in unruptured BAVMs with GKRS is a good approach in preventing hemorrhages. Secondly the goal was to evaluate the risk of a second hemorrhage post GKRS in ruptured BAVM versus the rebleeding risk. The incidence of ARE’s were evaluated to analyse the safety of GKRS treatment. Lastly, to evaluate the effect of treatment, obliteration rates for hemorrhage and non-hemorrhage BAVM were analysed.
Methods: The investigation was carried through a retrospective descriptive study of patients with BAVM who underwent GKRS between 2002 and 2015 at the Gamma Knife Center of the Elisabeth-Tweesteden hospital in Tilburg, the Netherlands. Patients were included based on the inclusion criteria ( age > 18 years, angiographically established BAVM and with a minimal follow-up of ≥ 3 years). Univariate and multivariate analyses were performed. The Chi square test was used to calculate the significance level (p<0.05) of hemorrhage risk post GKRS in our study versus the bleeding risk in the natural history of BAVM. Ruptured BAVMs were compared to the rebleed risk (4.5%). Incidence rates for ARE’s were calculated. Survival analysis (Kaplan-Meier) was performed for the obliteration rates.
Results: From a total of 443 treatments, we yielded 373 BAVM treatments fulfilling the selection criteria. Out of 373 treatments, 74 were double or triple treatments and 6 patients refused further treatment. Overall we included 293 patients for further analysis of which 275 had symptomatic BAVM and 18 non-symptomatic BAVM. In the symptomatic BAVM population, the non-hemorrhage group (n =140), 2.1% (n =3) experienced hemorrhage post GKRS. In the hemorrhage group 5.9% (n=8) experienced hemorrhage post GKRS. The incidence of ARE’s is between 0.27-2%. 84 patients in the hemorrhage group and 109 patients in the non-hemorrhage group achieved full obliteration in a follow up(FU) time of 5 years.
Conclusion: We cannot conclude that in our study population the risk of hemorrhage post GKRS is significantly less, higher or the same compared to the natural history. This is due to the short follow up time (until obliteration), unequal number of patients in each group and different AVM grading system compared to other studies [16][13][39]. Also no control group could be formed due to the limited time frame for this study. What we do conclude is that patients with prior hemorrhage have a higher risk of hemorrhage post treatment; this is in line with other studies[20]. There is no difference in obliteration rate between hemorrhage and non-hemorrhage BAVM patients. GKRS could be a good and safe treatment option for symptomatic BAVM with moderate side-effects (0.27-2%) and a 60-70% complete obliteration after single treatment. For more accurate post treatment risk assessment a longer FU-time, equal distribution of patients in the comparing groups and more profound categorization of the BAVM angioarchitecture is needed.
Nederlandse samenvatting Achtergrond: Gamma Knife radiochirurgie(GKRS) wordt vaak toegepast bij de behandeling van cerebrale arterioveneuze malformatie (BAVM). Patiënten met ongeruptureerde BAVM hebben een risico van 2.2% per jaar op een intracraniële bloeding en patiënten met eerder geruptureerde BAVM hebben een risico van 4.5% op een tweede bloeding[13][16]. De periode na behandeling met GKRS wordt de “latency” periode genoemd. Gedurende deze periode is de kans op complicaties het hoogst met de grootste complicatie; intracraniële bloeding. Daarnaast komen behandeling gerelateerde bijwerkingen van radiatie (ARE’s) ook voor (1.8-22.9%)[39]. Het is van essentieel belang dat follow-up en behandeling op tijd worden gedaan.
Doel:Het eerste doel van deze studie was het evalueren of de risico op bloeding na behandeling met GKRSbij ongeruptureerde BAVM vergelijkbaar is met het natuurlijk beloop van BAVM. Dit om aan te tonen dat behandeling met GKRS in ongeruptureerde BAVM een goede benadering is om toekomstige intracraniële bloedingen te voorkomen. Het tweede doel was analyse van het risico is op een tweede bloeding bij eerder geruptureerde BAVM die met GKRS zijn behandeld. Ten derde een analyse over de incidentie van ARE’s om te evalueren of GKRS veilig kan worden toegepast. Tenslotte werd om het effect van behandeling geanalyseerd om de mate van obliteratie in de gebloede en niet-gebloede weergegeven middels een survival analyse.
Methoden:Het betreft een retrospectief descriptieve studie van patiënten die tussen 2002 – 2015, GKRS behandeling zijn ondergaan voor hun BAVM in het Gamma Knife Center van het St. Elisabeth-Tweesteden ziekenhuis, te Tilburg. Patiënten waren geïncludeerd volgens de inclusie criteria ( leeftijd > 18, angiografisch bevestigd BAVM en minimale follow-up tijd van 3 jaar). Univariabele en multivariabele analyses werden toegepast. De Chi2- toets werd toegepast om de significantie ( p<0.05) aan te tonen tussen de risico op intracraniële bloeding na GKRS bij ongeruptureerde BAVM met het natuurlijk beloop. Voor de groep geruptureerde patiënten werd deze risico vergeleken met een risico op een tweede bloeding (4.5%)[13].Incidentie van de ARE’s werd berekend om de bijwerkingen van de behandeling aan te tonen. Kaplan Meier survival analyse werd toegepast om de mate van obliteratie ofwel effect van behandeling aan te tonen.
Resultaten: In totaal waren er 443 behandelingen, waarvan na selectie op basis van inclusie criteria er 373 behandelingen overbleven, 74 waren dubbele of driedubbele behandelingen. Zes patiënten weigerden verdere behandeling, uiteindelijk was de analyse gebaseerd op 293 patiënten. Uit deze groep waren 275 symptomatische BAVM en 18 niet-symptomatische BAVM. Uit de symptomatisch BAVM populatiehadden,2.1% ( n=3)patiënten een bloeding in de niet-gebloede groepen 5.9% (n=8) patiënten van de gebloede groep een bloeding na GKRS. Bijwerkingen (ARE’s) door de behandeling kwamen in 0.27-2% voor. In de gebloede groep waren 84 BAVM volledig geoblitereerd en in de niet-gebloede groep 109, beiden in een FU tijd van 5 jaar.
Conclusie: Op grond van onze resultaten kan er niet geconcludeerd worden of het risico op een bloeding in onze studie populatie van niet-gebloede BAVM patiënten lager, hoger of gelijk is dan het natuurlijk beloop. Dit komt door de korte follow up tijd (tot obliteratie), verschil in aantal patiënten in de vergeleken groepen en andere BAVM gradering systeem vergeleken met andere studies[13][16][39]. Tevens was er geen controle groep wegens de tijdslimiet voor deze studie. Wat er wel geconcludeerd kan worden is dat het risico op een bloeding in onze gebloede populatie overeen komt met andere studies[13][20]. Er is geen verschil in de mate van obliteratie tussen gebloede en niet-gebloede BAVM. Tenslotte kan GKRS een goede behandeloptie voor symptomatische BAVM. Het geeft een 60-70% kans op complete obliteratie met vrijwel minimale radiatie gerelateerde neveneffecten (0.27-2%) na
6
een behandeling. Om een uitspraak te doen over de risico op een bloeding na behandeling is er een langere follow up tijd nodig, even aantallen in de te vergelijkende groepen en uitgebreide beschrijving en categorisatie van de angioarchitectuur van de BAVM.
Onderwijsinstelling Medical Sciences
Type embargo abstract openbaar, scriptie op aanvraag
Auteur(s) Govindarajan, L.P.
UMCG begeleider(s) Faculty supervisor:; Groen, Prof. Dr. R.J.M.; neurosurgeon University Medical Center GroningenGroningen, T
Begeleider(s) opleidingsinstelling Supervisor on location:; Beute , Drs. G.N. neurosurgeon Gamma Knife Center St. Elisab
Auteur(s) Govindarajan, L.P.
UMCG begeleider(s) Faculty supervisor:; Groen, Prof. Dr. R.J.M.; neurosurgeon University Medical Center GroningenGroningen, T


 
To top