Scripties UMCG - Rijksuniversiteit Groningen
 
English | Nederlands

Diagnostiek en behandeling van kinderen met urine-incontinentie overdag: ondanks een gezamenlijke richtlijn voor kinderartsen en urologen, bestaan er grote verschillen in de dagelijkse praktijk

(2018) Ypma, D. (Dineke)

Introduction: Daytime urinary incontinence (UI) is one of the most common urological complaints in children and can have a negative impact on a child’s quality of life. General practitioners refer these children as well to pediatrics as to urology. The difference in diagnostics and treatment by pediatricians and urologists is unknown. The aim of this study is to compare the diagnostic and therapeutic approach of pediatrics and urology with each other and with the guideline.
Methods: This retrospective database study included 252 children who were referred to Isala with daytime urinary incontinence in 2016 or 2017. General, diagnostic and therapeutic data of 194 children of pediatrics and 58 children of urology have been entered and analyzed.
Results: Pediatrics reported a more complete anamnesis and physical examination more often and treated more frequently with urotherapy (96.4% versus 78.5%, p<0.00086). Urology treated more often older children (9 [6-12] versus 6 [5-8] years old, p<0.00086), used more often (invasive) diagnostic tools, prescribed more often medication (68.8% versus 17.5%, p<0.00086) and saw patients more frequently (4 [2.0-6.0] versus 2 [1.0-2.3] times, p<0.00086) and longer (14.2 [8.3-19.6] versus 8.0 [4.6-13.3] months, p<0.00086) during the treatment process.
Conclusion: This study shows that the diagnostic and therapeutic approach of pediatricians and urologists on children with daytime UI is different in many ways. Furthermore, both specialisms regularly derogate from the guideline





ID 3990
Moeder ID 3802
Volgorde Ypma, D.
Naam YpmaD
Publiceren yes
OAI-naam Student_thesis
Path root/geneeskunde/2018/YpmaD/
Gemaakt op: 2019-07-05 14:22:12
Gemodificeerd op: 2019-07-05 14:22:12
Digitaal ID 5d1f5d149878d
Afstudeerrichting opleiding/afstudeerrichting 1
Studierichting Studierichting 1
Titel Diagnostiek en behandeling van kinderen met urine-incontinentie overdag: ondanks een gezamenlijke richtlijn voor kinderartsen en urologen, bestaan er grote verschillen in de dagelijkse praktijk
Ruilverkeer mogelijk no
Printen in opdracht no
Aantal pagina's 29
Publicatiejaar 2018
Taal nl
Engelse samenvatting Introduction: Daytime urinary incontinence (UI) is one of the most common urological complaints in children and can have a negative impact on a child’s quality of life. General practitioners refer these children as well to pediatrics as to urology. The difference in diagnostics and treatment by pediatricians and urologists is unknown. The aim of this study is to compare the diagnostic and therapeutic approach of pediatrics and urology with each other and with the guideline.
Methods: This retrospective database study included 252 children who were referred to Isala with daytime urinary incontinence in 2016 or 2017. General, diagnostic and therapeutic data of 194 children of pediatrics and 58 children of urology have been entered and analyzed.
Results: Pediatrics reported a more complete anamnesis and physical examination more often and treated more frequently with urotherapy (96.4% versus 78.5%, p<0.00086). Urology treated more often older children (9 [6-12] versus 6 [5-8] years old, p<0.00086), used more often (invasive) diagnostic tools, prescribed more often medication (68.8% versus 17.5%, p<0.00086) and saw patients more frequently (4 [2.0-6.0] versus 2 [1.0-2.3] times, p<0.00086) and longer (14.2 [8.3-19.6] versus 8.0 [4.6-13.3] months, p<0.00086) during the treatment process.
Conclusion: This study shows that the diagnostic and therapeutic approach of pediatricians and urologists on children with daytime UI is different in many ways. Furthermore, both specialisms regularly derogate from the guideline
Nederlandse samenvatting Inleiding: Urine-incontinentie (UI) overdag is één van de meest voorkomende urologische klachten bij kinderen en kan een negatieve invloed op de kwaliteit van leven van het kind hebben. Huisartsen verwijzen deze kinderen naar zowel de kindergeneeskunde als de urologie. Het is onbekend wat het verschil in diagnostiek en behandeling door de kindergeneeskunde en urologie is. Het doel van dit onderzoek is om de diagnostische en therapeutische benadering van de kindergeneeskunde en urologie met elkaar en met de richtlijn te vergelijken.
Materiaal en methode: In dit retrospectief database onderzoek werden 252 kinderen die in 2016 of 2017 naar Isala met UI overdag waren doorverwezen geïncludeerd. De algemene gegevens en gegevens over de diagnostische en behandelfase van 194 kinderen van de kindergeneeskunde en 58 kinderen van de urologie zijn ingevoerd en geanalyseerd.
Resultaten: De kindergeneeskunde rapporteerde vaker een volledigere anamnese en lichamelijk onderzoek en behandelde frequenter met urotherapie (96.4% versus 78.5%, p<0.00086). De urologie behandelde meer oudere kinderen (9[6-12] versus 6[5-8] jaar, p<0.00086), zette vaker (invasieve) diagnostische middelen in, schreef vaker medicatie voor (68.8% versus 17.5%, p<0.00086) en zag zijn patiënten gedurende het behandeltraject frequenter (4 [2.0-6.0] versus 2 [1.0-2.3] keer, p<0.00086) en langer (14.2 [8.3-19.6] versus 8.0 [4.6-13.3] maanden, p<0.00086).
Conclusie: Uit deze studie blijkt dat de diagnostische en therapeutische benadering van kinderartsen en urologen bij kinderen met UI overdag op vele vlakken verschillend van elkaar zijn. Ook wijken beide specialismen geregeld af van de richtlijn.
Onderwijsinstelling Medical Sciences
Type embargo abstract openbaar, scriptie op aanvraag
Auteur(s) Ypma, D. (Dineke)
UMCG begeleider(s) Facultair begeleider:; Blanker, Dr. M.H.; Universitair Medisch Centrum Groningen, afdeling huisartsgen
Auteur(s) Ypma, D. (Dineke)
UMCG begeleider(s) Facultair begeleider:; Blanker, Dr. M.H.; Universitair Medisch Centrum Groningen, afdeling huisartsgen


 
To top